2 Haziran konseri öncesinde 10 harika klibiyle: Panda Bear
Garanti BBVA Genç Konserleri kapsamında 2 Haziran’da Blind sahnesinde olacak Panda Bear, hem solo işleri hem de grubu Animal Collective ile yaptığı üretimlerde her daim görsel ifade biçimlerini de yaratıcı şekillerde dünyasının daimi bir parçası kıldı. Konser için sürdürdüğümüz heyecanlı geri sayıma son 20 yılda yayımlanmış 10 harika Panda Bear klibiyle devam ediyoruz.
Panda Bear kliplerinde gerçeklik hep hafifçe bozulmuş gibi görünür. Paletinin baskın renkleri neon mor, asit yeşili, floresan mavisi, soluk VHS dokuları ve gün batımı turuncusu olan; izleyenin ayağını kaydırmaktan, kafasını bulandırmaktan hiç çekinmeyen bir video külliyatı var. Elbette Danny Perez’in kulaklarını sık sık çınlatacağız.
Comfy in Nautica (2007)
Yön: Patrick O’Dell and Sam Salganik
2000’leri tanımlayan albümlerden Person Pitch’in ninni etkisindeki açılış şarkısı için çekilen klip de içinden kaykay, yeşillik, dalgalar ve asfalt geçen bir rüyayı andırıyor. Tabii sonunun bir kâbus olduğunu da bilmenizde fayda var.
You Can Count On Me (2010)
Yön: Danny Perez
Şarkının sakin ama içten içe büyüyen yapısını soyut, neredeyse halüsinatif bir görsel dünyaya taşıyan bir video. Renk, doku ve hareket üzerinden bir ruh hâli kuruyor ki bunu Danny Perez’in Animal Collective ekürisiyle yaptığı tüm ortaklıklar için söylemek mümkün.
Mr Noah (2015)
Yön: AB/CD/CD
Gerilimi tavan yapmış bir ara sokakta ileri geri, yukarı aşağı, sağa sola bir sinek gibi savrularak ortamı gözlemlediğimiz bu deneyim, şarkının coşkulu karamsarlığına ne de çok yakışıyor! Klibin yıldızlarından biri olan köpek dostumuzun ismi de Boycie’ymiş.
Boys Latin (2015)
Yön: Isaiah Saxon &Sean Hellfritsch (Encyclopedia Pictura)
Panda Bear’in en ikonik videolarından biri. “Psikedelik pop estetiği animasyonla buluşursa ne olur?” sorusuna verilecek en zevkli yanıt belki de. Deniz canlıları, dönüşen bedenler ve sürekli mutasyona uğrayan organik formlar, ister istemez “bunun keşke video oyunu da olsa” dedirtiyor.
Tropic of Cancer (2015)
Yön: Dave Portner
Önceki ikiliyle birlikte Panda Bear Meets The Grim Reaper albümünde yer alan bu kalp kırıcı güzelliğin klibi, sevimli görselliğine rağmen her nasılsa nostalji, kayıp ve içsel dönüşüm üzerine düşündürmeyi başarıyor. Yine köpekler mevcut tabii. Bir diğer Animal Collective üyesi Dave Portner (Avey Tare) tarafından çekilen klibin görüntü yönetmeninin Giovanni Ribisi olması da enteresan bir bilgi.
Token (2019)
Yön: Dean Blunt
Bazen kulağa harika gelen fikirler uygulamaya geçildiğinde duvara toslayabilir. “Token” klibi de bayat bir şakaya dönüşebilme potansiyeli taşımasına rağmen kelimenin tam anlamıyla dahice kotarılmış, mokümanter tadında bir video. Klibin başında Dean Blunt’ın bu video için hayaller kurarken yavaş yavaş aklını yitirmeye başladığı, artık kendi şarkılarını bile hatırlayamaz duruma geldiği beyan ediliyor. Ardından bir hava alsın, kendini iyleştirsin diye lunaparka götürülüyor ve biz de “Token” boyunca onu oraya ait olamayışını izliyoruz. Müthiş.
Buoys (2019)
Yön: Danny Perez
Panda Bear’in altıncı albümüne adını veren şarkının klibi, bir televizyon flört programını andıran absürt bir kurgu içinde ilerlerken merkezine Beatrice adlı bir French bulldog’u yerleştiriyor. Parlak renkler, yapay stüdyo atmosferi ve gerçeküstü karakterler, parçanın hem sıcak hem de hafif yabancılaştırıcı ruhunu görsel olarak büyütür nitelikte.
Edge of the Edge (2022)
Yön: Danny Perez
Spacemen 3’nin kurucularından Sonic Boom ile Panda Bear’in kaydettiği ortak albümün en akılda kalıcı şarkısının çarpıcı bir videosu var. Eski televizyon yayınlarını, VHS dokularını ve deneysel video sanatını çağrıştıran görseller, “Edge of the Edge”in retro-fütüristik ama huzursuz tonunu pekiştiriyor.
Go On (2022)
Yön: James Siewert
“Bir pinball makinesine sıkışıp kalsak Panda Bear ve Sonic Boom albümünü dinlemek güzel olurdu.” gibi saçma bir cümleyi rahatlıkla kurduruyor bu klip. James Siewart uçsuz bucaksız, tekrara girmek yerine sürekli ileri giden bir pinball deneyimi tasvir ediyor. Bir gün neden olmasın!
Ferry Lady (2025)
Yön: Danny Perez
Danny Perez yapay zekâ teknikleriyle haşır neşir olunca, gece çok geç saatte açık unutulmuş bir televizyonun karşısında uyuyakalmışsın hissi yaratan bir klip çıkmış ortaya. Görüntüler sürekli kayıyor, yüzler birbirine karışıyor, renkler sanki olması gerekenden biraz daha parlakmış gibi hissettiriyor. Tüm bu görsel karmaşanın içinde Panda Bear’ın müziğine çok yakışan, sıcak ve tuhaf bir dünya oluşuyor.
