Cansu Şen’in fotoğrafçılık yolculuğu moda alanında başladı; ardından reklam ve etkinlik fotoğrafçılığıyla devam etti. Daha sonra odağını sanatsal diliyle daha fazla örtüşen kişisel üretimlerine yöneltti.

Fotoğraf pratiği; farklı mekânlar, insanlar ve onların geçmişleri kadar etrafındaki gündelik ve sıradan nesnelerden de besleniyor. Hayatı boyunca birçok kez ev değiştirdi. İstanbul’da doğdu; Konya’da yaşadı, ardından yeniden İstanbul’a döndü ve sonrasında eğitim için Hollanda’ya taşındı. Bu hareketlilik, onu “ev” kavramı ve bir yere ait olmanın ne anlama geldiği üzerine düşünmeye yöneltti. Taşınmayı; geride bırakılan eşyalar, duygular, insanlar ve anılarla birlikte, duygusal bir eylem olarak ele alıyor. Bu sorular doğrultusunda, yakın arkadaşlarıyla birlikte Subterranean Homesick Dream adlı bir grup sergisi gerçekleştirdi; sergi, bir yere ait olma fikrini sorguluyordu.

Duygu durumları, mekânlar, zamanlar ve kaydedilenlere dair sorular sorduk. Cansu Şen arşivinden fotoğraflarla yanıtladı.

---

Çok tanıdık gelen bir his/şey?

Çocukluğumda arabayla tarlalar içinde gezerken gördüğüm koyun sürüleri ve çobanlar bana her zaman evimde hissettiriyor.

Yeniden yaşamak istediğin bir gün?

Zamanın ne kadar hızlı geçtiğini fark etmeden saatlerce arkadaşlarımla konuştuğum bir gece.

Müthiş bir buluş?

Nerede olursam olayım, benim için karşılaştığım en kullanışlı eşya plastik sandalye.

Onsuz asla yapamayacağın şey?

Terapötik nedir? Tanımla.

Bazen kaybolmak iyi geliyor.

Bizi kendini en özgür hissettiğin yere götürmeni istesek?

En çok özlediğin his?

“Evim” dediğin yer?

Çok kısa bir süre geçirmiş olmama rağmen burası kendimi en çok evimde hissettiğim yerdi.

Şu an ışınlanmak istediğin yer?

“Çocukluk” nedir?

Anneannem, benim için her zaman çocukluğumun kendisi olmuştur.

Burası ilk adımlarımı attığım, neredeyse tüm çocukluğumu geçirdiğim ve hayatımdaki en büyük tutkularımdan biri olan denizle tanıştığım sahil. Köklerimin bu sahile bağlı oluşu ve bu fotoğrafta kameramın flaşından patlayan ışığın oluşturduğu çizgiler… İkisi de benim kontrolümde değildi; ama kontrol edebilseydim, ikisinin de tam olarak böyle olmasını isterdim.