Yabancılık hissettirmeyen bir lo-fi estetiği: Doğu Blok

Yabancılık hissettirmeyen bir lo-fi estetiği: Doğu Blok

Bant Mag. No:58’de yer alan keşiflerimizden biri de Ankara çıkışlı Doğu Blok.

Yazı: Sibel Engingök – İllüstrasyon: Sadi Güran

Çok uzun zamandan beri kulaktan kulağa dolaşan bir söz vardır, Ankara’dan çıkan grupların hep iyi olduğuyla ilgili. Artık havasından mıdır suyundan mıdır bilinmez, şöyle bir geçmişe göz gezdirirsek hatırı sayılır bir kitleye ulaşmış alternatif Türk gruplarının epey bir kısmı Ankaralı olduğunu görüyoruz. Türkiye’de rock kültürünün yaşatıldığı ender yerlerden biri olan Ankara’da, son dönemlerde sesini duyuran ve mutlaka takip edilmesi gereken gruplardan biri de Doğu Blok. Grup diyoruz fakat çekirdeğinde sadece Halil Karakuyu var. Şarkılarının bazılarına eşlik eden konuk müzisyenler de yer alıyor tabii.

Kendisine has çizgisinde, neredeyse tek başına çalıp söylediği şarkılarıyla fark ettirmeden içimizde tatlı bir hayranlık uyandıran Doğu Blok, yeni şeyler denemekten kaçınmadan enstrümanlarını çeşitlendirerek, birbirleri arasında harmanlamada kendisine sınır tanımadığı dopdolu altı albüme imza attı. 2015 yılında yayınladığı ilk çalışması Aylaklığa Lanet’in ardından sırasıyla Televizyon Ahlakı, Çalışan Kızlar, Kahire, Nazlı Kız ve yakın zamanda çıkardığı Şeytan Hazretlerinin Son Yolculuğu isimli albümleri, son dönemde bolca işlenmeye çalışılan lo-fi estetiğinin zorlanmadan ve yabancılık hissettirmeden kulaklarımıza ilişen altın değerinde bir arşiv/günlük. Halil’in dediğine göre Doğu Blok’u canlı dinleme fırsatımız ufukta gözükmüyor. Yine de umarım ilerde bizi bu zevten maruz etmez.

Bant Mag. No:58’de yer alan Teftiş: Bu ay ne dinlesem? dosyasına buradan ulaşabilirsiniz.

Benzer yazılar