2025’in son haftalarına girerken yılın müzikal dökümünde remiks albümlerin nicelik ve niteliği göze çarpıyor. The Cure’un geri dönüş albümüne, Madonna’nın klasik albümü Ray of Light’a, English Teacher’ın Mercury Prize kazanan This Could Be Texas’ına yeni bakışlar getirdiği 2025’ten dikkat çeken remiks koleksiyonlarını listeledik.

---

The Cure – Mixes of a Lost World
(Polydor)

2024 yılının sonlarına bıraktığı geri dönüş albümü Songs Of a Lost World’ün ardından The Cure, onun eşlikçisi niteliğinde Mixes Of A Lost World derlemesiyle çıkageldi. Orijinal materyallerin distopik ve ürkütücü hissini korurken yeni duygu yoğunluklarını da beraberinde getiren remikslerde imzası olan isimler arasında Chino Moreno, Orbital, Mogwai, Daniel Avery, Four Tet gibileri var. 2020’lerin remiks alışkanlıklarının aksi yönüne kürek çeken işlerden oluşuyor.

Ela Minus – QQQQ (REMIXES)
(Domino Recording Company)

2020’de yayımladığı ve bolca övgüye mazhar olan çıkış albümünden sonra bu yılın başında yine oldukça ilgi çekici ikinci albümü Dia’yı servis eden Kolombiyalı elektronikçi Ela Minus, bu albümdeki “QQQQ” isimli şarkıya beş farklı perspektiften bakan bir EP de yayımladı. EP’nin en büyük özelliği ise yine bu sene yayımladığı ve gönül rahatlığıyla tavsiye edebileceğimiz A Tropical Entropy isimli albümüyle sükse yapan Nick León’un varlığı. León’un albümünde de yer alan Minus’a bir iade-i ziyaret gibi. Onun her iki remiksi de bu EP’yi anlamlı kılan yerler. İki isim de istim üzerinde, takibe devam. 

Public Service Broadcasting – Night Flight / The Last Flight Remixes
(SO Recordings)

Atlantik’i geçen ilk kadın pilot olan ve uçağıyla dünyayı dolaşan ilk kadın pilotu olmayı denerken Pasifik’te kaybolan, kadın hakları tarihinin öncü isimlerinden Amelia Earhart’ın son uçuşuna ağıt niteliğindeki 2024 albümleriyle güzel övgüler alan Londralı art rock’çılar Public Serivce Broadcasting’in bu albümü güzel bir remiks versiyona da sahip oldu bu sene. Eklektik yapıdaki albüme yorum getiren The KVB, Hainbach, Alex Silva gibi isimler koleksiyonun bütünlüğü ve havasına saygı göstererek daha ambient, daha sound odaklı işler çıkarmış. Earhart’ın bu elim ama cesur denemesi hem orijinal abümde hem de remikslerinde hakkıyla hayat buluyor.  

Madonna – Veronica Electronica 
(Warner Records)

“Frozen”, “Nothing Really Matters” ve “The Power of Good-Bye” gibi klasikleri barındıran 1998 tarihli efsane albüm Ray of Light’ın gölgesinde bekleyen bir remiks derlemesi nihayet 2025 yazında gün yüzüne çıktı. William Orbit, Sasha, Victor Calderone gibi prodüktörler eşliğinde 90’lar sonundaki electro‑pop kulvarının bir nostalji ve yeniden yorumlama hattı olarak işliyor. Ayrıca daha önce yayımlanmamış bir demo olan “Gone Gone Gone” da koleksiyonda mevcut. Albümün ismi de Madonna’nın orijinal albümün kayıtları sırasında yarattığı alter-egoya taktığı isimmiş. 

Tom Vek – We Have Sound Remixed
(Stratasonic records)

İngiliz müzisyen Tom Vek, az ve öz albüm yapan; hepsiyle de hedefini tutturan, âdeta kendi kulvarında yalnız diyebileceğimiz, oldukça yetenekli bir isim. 2020’deki New Symbols ve onun tekrar yorumlanmış hâli Newer Symbols’tan sonra bu kez eskiye bakıyor ve 2005 çıkışlı ve hâlâ onun belirleyici işi diyebileceğimiz ilk albümü We Have Sound’un 20. yılını bir remiks versiyonla kutluyor. Baths, Alt-J, Everything Everything, Glass Animals gibi isimlerin yer aldığı albüm hâlihazırda gayet iyi şarkıların hakkını tam anlamıyla veriyor. Dans da ettiriyor. Ama Vek’ten de yeni müzikler duymak için sabırsızlanmaya başladığımızı da belirtelim.

Primal Scream – Come Ahead: The Remixes Vol 1 (Vocals) & Vol 2 (Dubs)
(BMG)

40 seneyi aşmaya yaklaşan ömrüyle Primal Scream ile ilişkimiz hep fırtınalı oldu aslında. Özellikle 2000’lerden sonraki deneyler hep orta şekerliydi. Sekiz yıl aradan sonra 2024’te yayımladıkları 12. albümleri Come Ahead ise saygın bir geri dönüştü. Come Ahead’in remiks versiyonu ise (başımıza bir şey gelmeyecekse) neredeyse albümden daha iyi. Ama grubun da elektronik ve kulüp müziğiyle iyi anlaştığını biliriz. Vocals ve Dubs olarak iki parça hâlince gelen; Pet Shop Boys, Terry Farley ve Tim Goldsworthy’nin başı çektiği numaralara geçen ay aramızdan ayrılan JD Twitch’ten de bir destek var. Zaten oldukça dinamik ve hareketli albüm bu remikslere de altlığını hazırlamıştı. 

English Teacher – This Could Be a Remix Album 
(Island Records)

İngiliz grubun 2024’te yayımlanıp Mercury Prize kazanan çıkış albümü This Could Be Texas’in ardından, imzaları olan gitar odaklı tınıdan sapmadan dans pistine çekilmesi gibi bir iş bu remiks albümü. Konuk listesinde Baxter Dury, SHERELLE, Water From Your Eyes ve Working Men’s Club gibi isimlerin yer alması, albümün özündeki post‑punk ruhunu korurken “başka bir kulvar”a gönderme yaptığını hissettiriyor. 13 parça, 78 dakika, kesinlikle ev partisi dostu.

Jono McCleery – Remixes
(Sonar Kollektiv)

Akustik tabanlı müzisyen ve bestecinin albümleri bir 10 – 15 yıl öncesindeki bolluğunda, verimliliğinde ve popülerliğinde değil. Ama arada tek tük güzel işlere rastlamaya da devam ediyoruz. Jono McCleery’nin son albümü Reconcile da bunlardan biriydi. Ustalıklı gitarlar ve yerinde bir vokallerle modern ve kaliteli bir işe imza atmıştı. Peşi sıra gelen remiks versiyonu ise chill out ve lounge ağırlığında, akşamüstü demlenmelerinin fonu olmaktan çok da ileriye gitme potansiyeli olan bir versiyon değil açıkçası. Ancak şarkılar zaten fena olmadığı için bu işi de dinlemek keyif veriyor.

DIIV – Remixes
(Fantasy Records) 

NYC kökenli shoegaze grubu, 2025 ilkbaharında yayımlanan bu remiks EP’siyle Frog In Boiling Water albümünü başka manzaralarda hayal etmeye davet ediyor. Modern elektronik müzik sahnesinde özgün yaklaşımlarıyla dikkat çeken simalar Mount Kimbie, Daniel Avery, Upsammy ve Minor Science imzalı remiksler, orijinal parçalara aşina olanlar için bir nevi gözlük camına filtre takma deneyimine benzetilebilir. Tuana Özcan’ın DIIV gitaristi Andrew Bailey ile röportajını da buradan okuyabilirsiniz.

2025’in en iyi remiks albümlerini derledik. The Cure, Madonna, DIIV, Ela Minus ve daha fazlasıyla yılın dikkat çeken yorumlarını keşfedin.