Bir evin boş koridorları. Sessizlik. Duvarlardaki son boya izleri. The Full Story, sekiz dakikalık temposu içinde izleyiciyi anılarla dolu bir evin duvarları arasına çekerken, hafızanın en keskin ve en bulanık köşelerine doğru incelikli bir yolculuğa çıkarıyor. Britanyalı animatör ve film yapımcısı Daisy Jacobs ile Christopher Wilder, bir mekân üzerinden hem bir ailenin hem bir bireyin geçmişle yüzleşmesinin portresini çiziyor.

Rhode Island ve Edinburgh gibi festivallerden ödülle ayrılan kısa film, Toby adlı bir karakterin çocukluk evini satmak üzere boş odalar arasında dolaşmasıyla başlıyor. Her bir adım, duvarlara kazınmış anıların gölgesini takip ediyor. Bu içsel yolculuk sadece bir ev gezisi olarak kalmıyor ve izleyiciyi karakterin kafasının içine âdeta duygusal bir dalışa sürüklüyor.

Jacobs’un BAFTA ve Oscar adaylığı ile adından söz ettiren önceki işi The Bigger Picture’dan (2014) aşina olduğumuz “canlı animasyon” dili, The Full Story filminin özünü kavramak için de bir anahtar gibi çalışıyor. Canlı oyuncular ile insan boyu çizilmiş resimlerin bir arada var olduğu bu estetik, mekân ile hatıralar arasındaki sınırları bulanıklaştırıyor.