Zihnin içi nasıl bir yer? Beden güven vermeyi bıraktığında geriye ne kalır?

Noggin, yönetmen Case Jernigan’ın MS teşhisi sonrası kendi yaşamıyla yüzleşmesinin bir anlamda filme alınmış hâli. Bir başka deyişle zihindeki, bedendeki ve hafızadaki değişimlerle başa çıkma çabası.Yedi dakikalık film, klasik bir anlatı kurgusundan çok kişisel bir kayıt defteri gibi çalışıyor; çizimler, karalanmış kâğıtlar, oyuncak figürler ve aile albümlerinden çıkarılan fotoğraflar gibi çeşitli malzemelerle dolu katmanlı bir kolaj sunuyor.

Case Jernigan, bu durumu didaktik bir yerden anlatmaktan kaçınıyor. Noggin, basit bir belgesel kaydı olmaktan çıkıp izleyiciyi yaşamın devam eden akışının içine çeken minyatür bir deneyime dönüşüyor. MS’in getirdiği değişimi direkt olarak tanımlamak yerine Jernigan’ın metaforik ve çeşitli malzemelerle şekillenen anlatımı sayesinde izleyiciler daha çok unutmanın, hatırlamanın ve değer vermenin incelikli hâlini hissediyor.