Haftanın yeni müzikleri: Deftones, Aleyna Tilki, Soulwax, Mac DeMarco, Burhan Öçal & Jamaaladeen Tacuma, Water From Your Eyes, Kaitlyn Aurelia Smith, Pino Palladino & Blake Mills, İlk Zamanlar ve dahası…

Taze yayımlanmış albüm ve teklilerden hazırladığımız güncellenen çalma listemiz sizi bekliyor.

---

ALBÜM: Deftones – private music
(Reprise Records)

Nu-metal akımının tanımlayıcı gruplarından birinin hâlâ yeni müzikleriyle gerçek bir heyecan yaratması aşina olduğumuz bir durum değil. Deftones’un private music’i tanıdık bir dinamizmi yeniden inşa etmenin ötesinde külliyata hâkim dinleyici için oldukça manalı kapıları aralıyor. Muhtemelen Deftones diskografisinin en odaklı, en niyeti belli girdisi; grubun bugününü imleyen bir tasarım harikası. Stephen Carpenter’ın yerle bir eden gitar riffleri yine orada, Chino Moreno falsettolardan fısıltılara geniş bir skalayı tarıyor mikrofon başında, bas – davul partisyonları teknik gösterişten uzak ama belirleyici, Frank Delgado’nun ambiyans inşasına yaklaşımı şarkılara hiç olmadığı kadar etki ediyor. Küresel müzik basınında ortaya atılan White Pony kıyaslamalarını içi boş ve hayli iddialı bulmakla birlikte 30 yılı aşkın süredir birlikte üreten bir ekibin 10. albümü için yadsınamayacak bir ihtişama, bir cazibeye sahip olduğunu söylemeli.

TEKLİ: Burhan Öçal & Jamaaladeen Tacuma – Kısmet
(Gülbaba Records / Omni Sound)

Geçtiğimiz yıl Akbank Caz Festivali kapsamında Mehmet Uluğ anısına bir konser vermek üzere bir araya gelen iki eski dost virtüöz, İstanbul’da birlikte geçirdiği günler de bir de albüm kaydetti. “Kısmet” adını taşıyan bu parça, yakında yayımlanacak Trakya Funk albümü için de ısınma turlarının başlangıcını işaret ediyor. Albüm adının işaret ettiği füzyon, Öçal’ın karşı koyması güç ritimleri ve Tacuma’nın kana karışan groove dolu bas yürüyüşleriyle lezzetini buluyor. Parçanın 1998’de Sultana ile kaydedilmiş versiyonunu da buradan dinleyebilirsiniz.

ALBÜM: Aleyna Tilki – Kırlar
(DMC & Warner Music Türkiye)

Aleyna Tilki, 9-10 yıldır anaakım pop müziğin spot ışıklarının altında. Bir süredir ayak seslerini duyduğumuz ilk albümü, sırtını güncel trendlerden ziyade derinlikli atmosferler yaratmayı önceliklendiren prodüksiyon yaklaşımı ile müzisyenin geçirdiği dönüşümün bir çıktısı gibi duyuluyor. Üretimlerini bir süredir AMEL çatısı altında kesiştiren Sami Baha ve Umut Özcan’ın baş yapımcılığını üstlendiği Kırlar, 13 şarkılık akışında keskin techno ritimlerine, beklenmedik vokal deformasyonlarına, electropop sarmallarına hatta yer yer Güney Amerika esintilerine kapılıyor. Efe Arar, Ozan Çolakoğlu, Sabi Saltiel, Parham A.G ve Mauro Guz Bejar’ın çeşitli parçalarda prodüktör koltuğuna geçtiği albüm, başlangıç ve bitiş noktaları arasında geniş bir işitsel haritayı kat ediyor.

TEKLİ: Soulwax – New Earth Time
(Because Music)

Electroclash ikilisi Soulwax, “içinde yaşadığımız modern cepheyi” hedefleyen, onu ayaklarımızın altına alıp, tüm çürümüşlüğü üzerine kolektif dansa çağıran “New Earth Time” parçasıyla çıkageldi. Modüler synthler, sonik ve asimetrik ritimlerle dolu tekli, grubun 17 Ekim’e tarihlediği All Systems Are Lying koleksiyonunun ikinci tadımlığı. Teklinin beyin kimyanızı değiştirecek siyah – beyaz tonlarla örülü videosu ise burada. Çekinmeden eşlik ediniz. 

ALBÜM: Pino Palladino & Blake Mills – That Wasn’t A Dream
(New Deal / Impulse!)

Albümden gelen teklileri bu sayfalarda coşkuyla tanıttığımız Palladino – Mills ikilisinin ikinci ortaklığı That Wasn’t a Dream sonunda elimizde. Hevesimizi de kursağımızda bırakmayan, harika bir iş olduğunu rahatlıkla söyleyebiliriz. Her ikisi de enstrümanlarında ustalaşmış, virtüözlük seviyesine gelmiş bu iki ismin “kafalarına göre” takıldığı çalışma özellikle sound açısından hiçbir şeye benzemiyor. Enstrümanları neredeyse tek tek duyabildiğiniz ama homojenliğini de kaybetmeyen usta işi bir prodüksiyon. İkilinin önceki birlikteliği, 2021 tarihli Notes With Attachments’tan çok daha dolgun ve ferah tınlıyor. Öğelerini cazdan alsa da bir türe sığdırmaya gönlümüz el vermez. Albümü herkese ama en çok da müzisyenlere veya olmak isteyenlere “ısrarla” tavsiye ederiz.

TEKLİ: Brian Eno & Beatie Wolfe – The Last To Know / Ringing Ocean
(Verve Records)

Brian Eno ve Beatie Wolfe ikilisinin haziran ayında yayımladığı Luminal ve Lateral albümlerinin devamı Liminal, “henüz sahiplenilmemiş ve hâlâ belirsiz, samimi ve alışılmadık yeni bir ses dünyasını” keşfetmeye çağırıyor. Vadettiği gibi ilk tekli “The Last To Know”, biraz daha sıkışmış hissettirirken; “Ringing Oceans” tüm yükleri alan bir rüya parçası. Yani bu şarkıların alametifarikası sizi saf varoluş anlarında yakalaması. Birbirine yansıyan manzaraların döngüsellik içerisinde iç içe geçtiği görsel eşlikçilerine ulaşmak için tık, tık. 

TEKLİ: nazire – toybeat
(Mevzu Records)

İstanbullu lo-fi bedroom pop müzisyeni nazire’nin yılın başlarında yayımladığı “some thoughts”tan sonraki ikinci İngilizce teklisi. Kış aylarında yayımlanacak glitchfolk’un da habercisi niteliğindeki “toybeat”, kirli shoegaze gitarlarını, davul makinesi ve reverb’e bandırılmış vokalleriyle buluşturuyor. Prodüksiyonu Gün Damatoğlu imzası taşıyan parça, dinleyiciyi masalsı bir rüyaya ortak ediyor.

ALBÜM: Jane Remover – Indie Rock
(Bağımsız)

Bu sene hem kendi ismiyle hem de Venturing mahlasıyla albümler yayımlayan 22 yaşındaki Remover, bunlar yetmezmiş gibi bir de mixtape ile çıkageldi. Genç yaşının enerjisiyle oldukça aktif bir yayın geçmişi olan müzisyenin bu sürpriz işi hâliyle albümlerinin derli topluluğuna sahip değil. Nisandaki albümü Revengeseekerz’a girememiş taslaklar gibi duruyor. Kısaca ihtiyacımız var mıydı buna, emin değiliz ama Remover’ın 2020’lerde eklektik pop müziğe prodüksiyon anlamında yeni ve önemli bir soluk getirdiğini reddedemeyiz. Yine de müziğine aşina olmayanlar dikkatli yaklaşmalı.

ALBÜM: Water From Your Eyes – It’s A Beautiful Place
(Matador / GRGDN Müzik)

Nate Amos ve Rachel Brown’un yolunu gözler olduğumuz sekizinci uzunçaları. İkilinin çeşitliliği tek bir bütün duyguda toplayarak absürt ile iç içe, kaotik ile melodik arasında sürekli gerilim hâlinde bir iş çıkardığı It’s A Beautiful Place dans-punk’tan shoegaze’e, progresif rock’tan country’ye uzanan türsel yelpazesiyle her parçayla ters köşe ederek önüne gelen her şeye başını sallıyor, sallatıyor. Yüzeyindeki neşeli, oyunbaz enerjiyi alt katmanındaki yabancılaşma, kaygı hisleriyle çaprazlarken leziz ritim oyunları, stimüle eden desenler ve öngörülemeyen geçişlerle tempo denen şeyi en ayrıksı şekillerine sokan ikili bu çeşitliliğin içinden epey özgün bir ses peyzajı inşa etmiş.

TEKLİ: Paz Lenchantin – Hang Tough
(Hideous Human Records)

Kariyerinde A Perfect Circle, Pixies, Zwan, Silver Jews ve The Entrance Band gibi önemli duraklar bulunan basçı Paz Lenchantin yaklaşan solo albümünden ilk parçayı paylaştı. Koleksiyonun ilk teklisinin Paz Lenchantin tarafından yönetilmiş bir klibi de var. Müzisyeni A Perfect Circle yıllarından beri takip edenler için şahane bir sürpriz: Parçaya katkıda bulunan müzisyenler Troy Van Leeuwen (gitar) ve Josh Freese (davul) klipte de Lenchantin’e eşlik ediyor. 

ALBÜM: İlk Zamanlar – Kaçık Çiçekler
(Hexe Music)

“Hata II” ve “Okyanus” ile kapısı aralanan yeni İlk Zamanlar albümü artık yayında. Elektronik ve endüstriyel sesleri merkezine oturtarak janrlar ötesi hikâyeci bir üslup benimseyen ikili, hayali ve hatalarla dolu bir gezegene yolculuk ettiği son albümü Planet 404 sonrası, klostrofobik ve zifiri karanlıktan seslenen bir gece masalı anlatıyor. “Terleyen, haykıran, kükreyen, ağlayan, sınırları yıkan, barikatları aşan” bir bütünlükle mesajını doğrudan vermek yerine ifadesine gömülü bir şekilde aktarıyor Kaçık Çiçekler. Hazlara da temas ediyor, umutsuzluklara da. 

TEKLİ: Klein – rich dad poor dad
(Parkwuud Entertainment / Roc Nation)

Britanyalı deneysel prodüktör ve performans sanatçısının marked (2024), kendi yarattığı müzikal Care ve bu yılki thirteen sense (2025)’ten sonraki miksteybinin kapanış parçası, tekinsiz olduğu kadar duygulandıran bir tekli. İcrasının çiğliği ve kompozisyonun olgunluğu birbirine iltifat eden Klein’ın yapı bozan R&B yaklaşımı gospel ezgileri andıran bir edada dinleyiciyi bulurken, parça bir tür form arayışı olmaktan çıkıp duygusal yoğunluğu yüksek, katmanlı bir deneyime dönüşüyor. Sample ve drone’dan sık faydalanmasıyla bilinen müzisyenin kendi yönettiği video klip de bir ziyaret edilmeli. Roc Nation etiketli Sleep with A Cane ise tam 1 Ekim’de bizlerle.

ALBÜM: Mac DeMarco – Guitar
(Mac’s Record Label)

2014’teki ikinci albümü Salad Days ile dünya çapında üne kavuşan Kanadalı müzisyen ve besteci Mac DeMarco’nun o zamanlardan bugüne yavaşça şarkılarındaki oyunbazlığı bir kenara bırakarak daha minimal bir yaklaşıma sığındığını söylemek yanlış olmaz sanırız. 2019’dan beri vokal içeren ilk albümü olan Guitar da bu geleneği bozmuyor. DeMarco’nun Los Angeles’taki stüdyosunda tamamıyla kendi başına kotardığı çalışma; basit, 60’ları ve 70’leri hatırlatan bir albüm. Vokalinin olgunlaştığını, tüm enstrümanları da şarkılara hizmet edecek kadar çaldığını söylemeli. DeMarco’nun neşesini özleyenler çok mutlu olmayacaktır belki ama bir pazar sabahı kedinizle tembellik yaparken dinleyecek bir şeyler arasanız adresiniz belli.    

TEKLİ: Gökçe Coşkun – Gün
(Vana Papa Records)

“Daha ne kadar dayanabilir gözlerim her sabah düşlerden yorgun, düşsüz bir dünyaya uyanmaya.” İkinci albümü BİR ADA için geri sayımını sürdüren Gökçe Coşkun, şiiri Sevin Aydınoğlu’na; beste ve düzenlemesi ise Can Aydınoğlu’na ait bir parçayla karşımızda. Kendi tabiriyle “bir anne-oğulun emanetini taşıdığı” parça, dramatik gitar arpejleri ve Coşkun’un icrasıyla dinlediğimiz dramatik kemanları ile duygu aktarımını sözlerin ötesine taşıyor. Yoldaki albümün kapanış parçası olacak “Gün” için hazırlanan lirik video da burada.

ALBÜM: Kaitlyn Aurelia Smith – GUSH
(Nettwerk Music Group)

Bir synth büyücüsü olduğuna inandığımız Kaitlyn Aurelia Smith, yine sınırların hiçbir zaman var olmadığı bir ses evreninde harikalar yaratıyor. Önceki işlerine kıyasla poliritmik unsurlara daha az başvurması açısından GUSH için Smith’in en “easy listening” albümü tanımını yapmak mümkün ama yine de bir şeyleri idrak etmekten çok hissettirmenin yolunu bulan ucu açık kompozisyonlar yapıyor. Kendi sesini işleme biçimleri yine baş döndürücü. Albümden şimdiye dek paylaştığı altı ilgi çekici klibe de buradan ulaşabilirsiniz.

TEKLİ: Florence + The Machine – Everybody Scream
(Polyodr / Republic Records)

2022 çıkışlı Dance Fever’ın turnesi sırasında kritik bir ameliyat geçirmek durumunda kalan Florence Welch’in iyileşme sürecinde cadılık ve ruhsal mistisizm gibi temalara ilgi duyması yeni albümün temellerini atmış. Henüz albüm hakkında çoğu detay gizemini koruyor ama dinlemeye açılan ilk tekli, tekinsiz ve çarpıcı atmosferiyle koleksiyonun geri kalanına dair merak uyandırıyor. Mark Bowen ve Mİtski eşliğinde yazılan parça, ayrıca prodüktör James Ford’un katkılarını da barındırıyor.

TEKLİ: Annie-Claude Deschênes – Main De Fer (Shit Robot Remix)
(Bonsound)

Geçtiğimiz yıl Italians Do It Better etiketiyle yayımladığı baş döndürücü ilk albümü LES MANIÈRES DE TABLE ile 2024: En İyi 100 Yabancı Albüm listemize adını yazdıran Annie-Claude Deschênes, geçtiğimiz nisan ayında dokusal atmosferiyle nefes kesen “Main De Fer” adlı bir tekli paylaşmıştı. Kontrollü bir kaos yaratan şarkının İrlandalı DJ ve prodüktör Shit Robot’un filtresinden geçmiş yeni versiyonu, bu kaosu dans pistlerine taşıyor.

ALBÜM: Earl Sweatshirt – Live Laugh Love
(Tan Cressida / Warner Records)

Earl’ün son solo albümü Sick!’in üç, The Alchemist’le ortak işi Voir Dire’in ise üstünden iki yıl geçe, duyuru veya promosyonunu pek sallamadan yayımladığı yeni albümünde üslubu daha olgun bir mertebede. Hayata gelmiş, atmosferi tamamına ermiş mekânlar yaratarak lo-fi loop’lar, puslu sample’lar ve bilerek eksik bırakılmış beat’ler onun kimi zaman serbest çağrışımın eşiğinde dolaşan, kimi zaman bir travmanın kenarından geçen sözlerine rüyamsı bir alan yaratıyor. Melankoliyle alay eden bir bilgeliğin sürekli gözlendiği Live Laugh Love başlığının olumlayıcılığı bir yana, esasında daha çok “yaşa, hatırla, dayan” gibi bir fikrin söz konusu olduğu, kısa, neredeyse iştah açıcı gibi parçalardan oluşan albümde Sweatshirt dinleyiciyi bir zihin hâline davet etmiş. 

ALBÜM: Wolf Alice – The Clearing
(Columbia Records)

Büyük ve renkli şehirler içinde 20’lerin kafa karışıklığını, heyecanını, kaybolmuşluğunu, öfkesini, Ellie Rowsell’in bazen yükselen asi üslubuyla dile getiriyor Wolf Alice. Grup, dördüncü uzunçaları The Clearing ile bu defa genişleme, olgunlaşma, büyüme ekseni içerisinden sesleniyor. Artık daha şefkatli vokallerle birleşen, pop esintili ses dünyası hem kendileri hem bizler için bir durgunluk ânını aralıyor diyebiliriz. Onlar için yeni bir dönemin habercisi bu 11 parçanın prodüktör koltuğunda ise Greg Kurstin var.  

TEKLİ: Sinağrit Baba – Kirpi
(Bağımsız)

“Böyle bir hayat derin bir uykudan beter.” diyen yeni Sinağrit Baba şarkısı, 2024 sonbaharında aramızdan ayrılan İrfan Alış’a adanmış. Grup üyelerinin kampüste gördükleri bir kirpiden ilhamla halüsinatif ve karanlık bir evren inşa eden “Kirpi”, bir anlamda grubun yolculuğunu ve bir yandan içinde oldukları dönüşümü aynalıyor. Kapak görseli de Ercan Ayçiçek imzalı.