Asya Yigit yazıları

İçimizde kalan sesler: Taksim’e Kadar

Birbirini tanımayan altı yolcu, bir şoför, bir sarı dolmuş ve tek bir güzergah; Bakırköy’den Taksim’e.

Bir tarihi han, bir meddah ve bir İstanbul anlatısı: Çerkes Rıdvan’ın Dolabı

Reşad Ekrem Koçu’nun metninden sahneye uyarlanan Çerkes Rıdvan’ın Dolabı; mekânı, müziği ve yarattığı biçim ile kentin hafızasını bugüne taşıyor. 

2. Uluslararası Kent Tiyatro Festivali notları: Ashura, Bahar Uyanışı ve Sweat Sweat Sweat

Tiyatronun, dansın ve sahne sanatlarının tüm çeşitliliğini sahneye taşıyan Uluslararası Kent Tiyatro Festivali, ikinci edisyonu ile seyirci ile buluştu.

İstanbul Fringe Festival notları: Last Things Remaining, Valse Valse Valse, Kaçak Çay Saati 

İstanbul Fringe Festival'dan üç performans üzerine notlar ve Kültür Politikaları Direktörü Zeynep Uğur ile festivalin şehirle kurduğu bağa ilişkin bir sohbet.

3 soruda Reka Kolektif ve “Jonas’la Evlenmek”

Reka Kolektif, yeni oyunu Jonas'la Evlenmek ve destek kampanyasıyla hedeflediklerine dair sorularımızı yanıtladı.

Loop pedalında takılı kalanlar: Apsolit

İçinde yaşadığımız dünyanın zalimliği, iktidarların gölgesi ve bir çocuğun var olma çabası seslerin, sözlerin ve şarkıların gücüyle sahneye taşınıyor.  

Gençler ve yolu gençlikten geçenler: OF AH OH!

“Kaygılar, korkular, arzular… Bir de üç liseli genç; Ben, Sen, O!”

Sonsuza dek beklemek: Ceviz Ağacı

Özden Selim Karadana'nın yazıp yönettiği Ceviz Ağacı soruyor: “Yaşamanın bile zor olduğu bir şehirde üretmek mümkün mü peki?”

İtaat Etüdü, Canavar ve bu ay başka ne okusak?

Kasım 2024’te yayımlanmış, merak uyandıran kitaplar.

Kaynayan göllerin bitmeyen hüznü: Son Hasat

Dünya Prömiyerini 48. Toronto Film Festivali’nde yapan Son Hasat, Cemil Ağacıkoğlu imzasını taşıyor.

Zamanın yüzeyine çıkmayı beklemek: Dahomey

Berlinale'den Altın Ayı ödülü ile ayrılan Dahomey, yersiz ve yurtsuzluğu münferit bir yerden alıp Atlantik Okyanusu'na taşıyor.

Beyrut sokaklarından dünyaya taşan Medea: Jogging

Lübnanlı sanatçı ve aktivist Hanane Hajj Ali’nin Jogging adlı tek kişilik performansı, 23 Mart’ta DasDas sahnesinde İstanbul seyircisiyle yeniden buluştu.

Sıkışınca aşka tutunacaksın: Öbür - Sonsuza Kadar

Sonsuza kadar yaşayacak olsaydık ne kadar uzun sarılırdık birbirimize?

Tutamadığımız yaslar ve dönemediğimiz yerler: İki Kent Arasında Bir Bar Masasında

Olmak isteyip olamadıklarımızın, gitmek isteyip gidemediklerimizin, sürekli kaybettiğimiz kişilerle birlikte dönüştüğümüz yeni kişilerin yası...

Cennet Gibiydi, Maalesef (Tiyatro diye bir şey yok)

"Tiyatronun tanrısı transseksüeldi. Tiyatronun kendisi de herkesin farkındalığını değiştiren bir aşk, kuir ve özgürlük deneyimiydi."

Aşk ve şarkılara dair: Bahar Noktası

Sürekli öğütlenen bireysel kurtuluşların ve bireysel iyi oluşların yerine birlikte coşkuyla varolmak üzerine.

Orada bir çıkış var mı?: On Adımda Unutmak (Anti-Prometheus)

“Tamamlanıyor, tamamlanıyorum.”

Antakyalılar için birlikte yaşamak ne demektir, birlikte nasıl iyileşilir?

Nehna platformunun kurucularından Anna Maria Beylunioğlu ile konuştuk.

Çünkü bundan daha fazla ıslanamaz insan: Küller Küllere

“Ben hiç vahşet görmedim. Ne ben ne de arkadaşlarım.”