Gerçek bir olaya dayanmamaktadır: Kefaret
Hızlı okuması zor bir roman Kefaret. Anlatılanların duygusu oldukça ağır. Üstelik çok güzel olduğu için tadını çıkarmak istiyorsunuz.
formdayız
Music, Money & Mayhem: Müziğin bedeli ve Coldplay çalan diş fırçaları
İngiltere’nin en önemli plak şirketlerinden EMI’ın tarihini ve 2000’lerin ortasından itibaren çöküşünü konu eden podcast serisi üzerine.
Bir şapkaya kaç hayat sığar?: Leopar Desenli Şapka
Fransız edebiyatının en özgün seslerinden Anne Serre, dili de anlatımı da bir iyileştirme unsuru olarak değil; bozulmanın aynası olarak kullanıyor.
Gel-git etkisinde: En Sevdiğinden Başla
Tiyatro Hemhâl'in kurgunun nerede bittiğini, gerçekliğin nerede başladığını asla tam olarak anlamanıza imkân tanımayan oyunu En Sevdiğinden Başla üzerine.
Sınıf mücadelesine farklı bir pencere: Hizmetçiler
Moda Sahnesi'nde Kemal Aydoğan yönetiminde sahnelenen "Hizmetçiler", iktidar kavramının çok yönlülüğüne dikkat çekiyor.
Duymadan sese, görmeden ışığa inananlara: Yunanca Dersleri
Belirsizliği bir anlatım aracı olarak kullanan Han Kang'dan Yunanca Dersleri, evrenine kolay girilen ancak zor hazmedilen bir roman.
The Chair Company: Komedi ve gerilim bir yastıkta olur mu?
The Chair Company dizisinin komedinin yanı sıra yürütmeye çalıştığı gizemli gerilim atmosferini dengelemeye çalışmak çok kolay değil.
Duvardan duvara vurulan bir ruh hâli: Farah Al Qasimi - Çöl Sümbülü
Farah Al Qasimi’nin İstanbul’daki ilk kişisel sergisi, Ulya Soley küratörlüğündeki Çöl Sümbülü üzerine.
No Other Choice: Kâr marjı kadar dar bir ahlak zemini
Odağımızda steril ofisler, kirli vicdanlar, bitmeyen mortgage’lar, diş beyazlatma reklamları ve içi boşaltılmış “aile saadeti” katalogları var.
Die, My Love: “Soyumuz kurusun!”
Jennifer Lawrence ve Robert Pattinson’ı başrollerde buluşturan film, ruhsal sınırları kurcalayan bir dram.
Roofman: Sessiz bağların gürültülü sonu
Derek Cianfrance’ın yönettiği Roofman, Çatı Hırsızı lakabıyla tanınan Jeffrey Manchester’ın gerçek öyküsünden esinleniyor.
Mirrors No. 3: Yakınlığın sınırları
Christian Petzold, son dönemdeki işleriyle aşina olduğumuz dingin ama keskin sinemasını Mirrors No. 3 ile sürdürüyor.
One Battle After Another: Her şey ve hiçbir şey
Polis devleti hadisesi, göçmenlik, derin devlet gibi dert edinilen unsurlar; Paul Thomas Anderson’ın bu coşkulu komedi ve aksiyon fırtınasında yeterince sindirilebiliyor mu, muamma…
Ey Kaledonya: Bazı çocuklar karanlıkta büyür
Baştan sona devam eden bir merak duygusu var ama odak “Kim yaptı?”dan ziyade “Bizi buraya ne getirdi?” sorusunda.
It’s Never Over, Jeff Buckley: Fazla güzel, fazla uzak
Amy Berg’ün prömiyerini Sundance Film Festival’da yapan Jeff Buckley belgeseli, yılın adından söz ettiren işlerinden.
Late Shift: Kaosun içinde merhamet, umut ve güven
Tam da bir gece vardiyasının gerektirdiği gibi hızlı ve akıcı. En zor koşullarda dahi hayatın işleyebildiğini gösteriyor.
Haunted Hotel: Lanetli bir pazar keyfi
Evde pijamalarınızla geçireceğiniz yağmurlu bir pazar gününün çok iyi bir eşlikçisi olacağı kesin.
The Life of Chuck: Orta şekerli bir Stephen King uyarlaması
Film “hayatımızın sonu = evrenin sonu” temalarını The Twilight Zone-vari bir şekilde Chuck Krantz karakteri üzerinden canlandırmaya çalışsa da karakterin tekdüzeliği ve “hissiz” performanslar işin etlenmesine engel oluyor.
L'addition: Hesaplar bizden, şerefe!
Yönetmenliğini Tim Etchells'in üstlendiği L'addition, bir restoranda gerçekleşen basit bir sahnenin tekrarlarla canlandırılmasını merkezine alıyor.
Gerçeğin tokadı: Ölü Kızlar
Netflix’in mini dizi uyarlamasıyla da gündeme gelen Ölü Kızlar, Elif Kaya’nın çevirisi ve Jaguar Kitap etiketiyle Türkçede.